Polisolokaty w Sądzie Najwyższym (III CZP 87/15)

Czysto informacyjnie — temat może być ważny dla pałujących się z polisolokatami i podobnymi cudami inżynierii finansowej — 9 września 2015 r. do Sądu Najwyższego ciekawe zagadnienie prawne o charakter świadczenia wypłacanego przez ubezpieczyciela w przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy (sygn. akt III CZP 87/15).

Pytanie, z którym sędziowie SN zmierzą się za jakiś czas brzmi:

Czy świadczenie wypłacane przez ubezpieczyciela w przypadku przedterminowego rozwiązania umowy ubezpieczenia na życie wraz z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym jest świadczeniem głównym czy ubocznym?

W serwisie internetowym brak treści pytania skierowanego pod rozwagę SN, aczkolwiek przypuszczam (głowy nie dam, bo mam jedną), że sprawa może dotyczyć tego czy wypłaty z polisolokat można oceniać pod kątem klauzuli niedozwolonej — jakby na to nie patrzeć art. 385(1) par. 1 kc wyłącza spod kwalifikacji postanowienia umów odnoszące się do głównych świadczeń stron.

art. 385(1) § 1 kc:
Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

Ale może też dotyczyć kwestii jak liczyć okres przedawnienia kwot wypłacanych z likwidowanych polisolokat (por. uchwała SN z 26 stycznia 2005 r., sygn. akt III CZP 42/04).

Oczywiście na orzeczenie przyjdzie nam troszkę poczekać, zatem do tego czasu zachęcam do zapoznania się z bogatym zbiorem glos mojego autorstwa ;-)