Reklamacje bankowe — ustawa już w Dzienniku Ustaw

Informacyjnie: w Dzienniku Ustaw opublikowano ustawę z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego i o Rzeczniku Finansowym (Dz.U. z 2015 r. poz. 1348) — czyli przepisy regulujące sposób składania i rozpatrywania reklamacji składanych w bankach, u ubezpieczycieli i w innych instytucjach finansowych (m.in. SKOK, TFI, fundusz emerytalny, etc.) oraz powołujących — a jakże, nowy urząd — Rzecznika Finansowego.

Podstawowe reguły wynikające z nowego prawa to:

  • obowiązek udzielania odpowiedzi na reklamację nie później niż w terminie 30 dni od jej otrzymania (w szczególnie skomplikowanych przypadkach — 60 dni);
  • jeśli bank spóźni się z odpowiedzią na reklamację — uznaje się, że reklamacja jest rozpatrzona pozytywnie (czyli zgodnie z żądaniem — art. 8 ustawy);
  • co ciekawe ustawa precyzuje konstrukcję odpowiedzi na reklamację — powinna się ona składać m.in. z uzasadnienia faktycznego i prawnego (z czego bank jest zwolniony jeśli przychyla się do żądania klienta), „wyczerpującą informację na temat stanowiska podmiotu rynku finansowego w sprawie skierowanych zastrzeżeń, w tym wskazanie odpowiednich fragmentów wzorca umowy lub umowy” oraz wskazanie terminu, w którym bank zrealizuje roszczenie reklamacyjne;
  • no właśnie: jeśli instytucja finansowa uznaje reklamację, ma obowiązek zastosować się do niej w ciągu (kolejnych) 30 dni (art. 9 pkt 4);
  • jeśli odpowiedź jest negatywna, bank powinien m.in. wskazać możliwość odwołania się od negatywnego rozpatrzenia sprawy, skierowania z mediacji lub innego polubownego sposobu rozpatrzenia sporu, możliwości skierowania sprawy do Rzecznika Finansowego — lub skierowania sprawy do sądu powszechnego (wierzę, że wyliczanka w art. 10 ma charakter alternatywny, w sensie wskazać trzeba wszystko, ale klient wybiera dalszy sposób działania).

Ponadto tworzy się urząd Rzecznika Finansowego, którego powołuje premier na 4-letnią kadencję (pierwszym Rzecznikiem staje się Rzecznik Ubezpieczeniowych). Do kompetencji Rzecznika Finansowego należeć będzie ochrona klientów rynku finansowego, a zwłaszcza rozpatrywanie odwołań od nieuwzględnionych reklamacji (złożenie wniosku przez klienta wiąże się z opłatą w wysokości 50 złotych — art. 38 ust. 1 ustawy), opiniowanie projektów aktów prawnych związanych z finansami, występowanie o inicjatywę ustawodawczą w sprawach związanych z rynkiem finansowym. Działalność Rzecznika Finansowego finansują banki i inne podmioty działające na rynku finansowym (art. 20 ustawy) — ciekawe czy wpłynie to na podwyżki cen dla klientów?

Ustawa wchodzi w życie za 30 dni z wyjątkiem przepisów o pozasądowym rozpatrywaniu sporów przed Rzecznikiem — art. 35-43 ustawy wchodzą w życie 1 stycznia 2016 r.

7
Dodaj komentarz

avatar
3 Comment threads
4 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
najnowszy najstarszy
Powiadom o
pp
Gość
pp

Regulacje bardzo podobne np. do tych obowiązujących przy reklamacji usług telekomunikacyjnych. Co zatem się zmieni? W praktyce tyle, że zamiast przedłużania sprawy w nieskończoność dostaniemy odmowę w terminie 30/60 dni ;)

Co oczywiście nie oznacza, że ktokolwiek zapozna się we właściwy sposób z naszą sprawą. Szybko powstaną stosowne korposzablony odpowiedzi, więc dopasuje się jakiś trochę odpowiadający do fragmentu reklamacji, pozostałe 90% się tradycyjnie pominie, a jak się klientowi nie podoba, to może nam naskoczyć identycznie jak dotychczas.

Olgierd Rudak
Gość

Coś w tym jest — więcej roboty będą mieli ludzie od procedur, ot co.

Ale przynajmniej jest ustawa! Nie da się powiedzieć, że władza nie pochyla się!

b52t
Gość
b52t

Idea ustawy jest słuszna, natomiast szczegóły, czy też i również brak szczegółów jest jak zwykle żałosny. Ot, opłaty/składki na Rzecznika Finansowego, jak liczyć, od jakiej wartości. Kiedy klient to konsument (nie wydano rozporządzenia, a ustawa wejdzie w życie za miesiąc), a kiedy klient to konsument, a nie kto bądź (art. 2 pkt 1) lit. d). No i podstawa: co to jest reklamacja, czy napisanie/powiedzenie, że nie podoba się czcionka (font, jak to się ponoć mówi w branży) czy rozmiar czcionki (jak zwykle z resztą wrednie za mały to już reklamacja, czy sugestia poprawienia. Typowe niechlujstwo ustawodawcy.

b52t
Gość
b52t

To co w nawiasie nie w tym miejscu gdzie powinno być;
Ot, opłaty/składki na Rzecznika Finansowego, jak liczyć, od jakiej wartości. Kiedy klient to konsument (nie wydano rozporządzenia, a ustawa wejdzie w życie za miesiąc), a kiedy klient to konsument, a nie kto bądź (art. 2 pkt 1) lit. d).

powinno być: Ot, opłaty/składki na Rzecznika Finansowego, jak liczyć, od jakiej wartości (nie wydano rozporządzenia, a ustawa wejdzie w życie za miesiąc). Kiedy klient to konsument, a kiedy klient to klient (sensu largo), a nie kto bądź (art. 2 pkt 1) lit. d).

Olgierd Rudak
Gość

Tacy Komentatorzy to skarb :) Narodowy! :)

Beti
Gość
Beti

Kompedium darmowej wiedzy o reklamcjach finansowych, w tym wzór reklamacji i pozwu, znalazłam tu: http://reklamacja.pl.tl
Polecam potrzebującym.