Zdolność sądowa redaktora naczelnego w sprawie o sprostowanie prasowe

Tematyka sprostowania prasowego gości na łamach czasopisma Lege Artis dość często, warto zatem odnotować pytanie skierowane do Sądu Najwyższego przez warszawski SA (w SN sprawie nadano sygnaturę III CZP 10/16):

Czy w sprawie o sprostowanie publikacji prasowej, wniesionej na podstawie art. 31a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. — Prawo prasowe, zdolność sądową strony pozwanej należy łączyć z podmiotowością redaktora naczelnego w stosunkach regulowanych prawem prasowym czy też z podmiotowością osoby fizycznej powołanej na stanowisko redaktora naczelnego?

Pytanie odnosi się do ciekawego problemu, który wcale nie tak rzadko występuje w przyrodzie (czasem być może powodując kłopoty, a czasem nie — por. Sprostowanie prasowe a pomówienie o picie alkoholu na szkoleniu): czy w przypadku zmiany na stanowisku redaktora w toku procesu naczelnego sprawa toczy się dalej przeciwko tej osobie, bo jest to spór z tą konkretną osobą fizyczną, czy też jednak w spór wstępuje nowy redaktor naczelny — bo rzecz odnosi się do redaktora naczelnego jako instytucji prawa prasowego?

Na samą uchwałę pewnie troszkę poczekamy, a na dziś mogę od siebie dodać — jak sądzę: na dwoje babka wróżyła.

4 comments for “Zdolność sądowa redaktora naczelnego w sprawie o sprostowanie prasowe

  1. b52t
    4 kwietnia 2016 at 14:57

    Indeed na two babka wróżyła. Chciałbym postawić na wykładnie celowościową, alem się boję, bo przecież pozywa się konkretną osobę/podmiot.

    • 4 kwietnia 2016 at 15:07

      Mnie zawsze wychodziło, że skoro spór dotyczy publikacji sprostowania, to odpowiedzialność ponosić osoba, która ma na to aktualnie wpływ. „Redaktor naczelny” jest tam właśnie li tylko funkcją (podobnie jak Naczelnik Urzędu Skarbowego lub Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych).

      • b52t
        4 kwietnia 2016 at 15:27

        Logika podpowiada taką właśnie wykładnie, tak jak prezes zarządu, to prezes zarządu (chyba, że chodzi o odpowiedzialność cywilną).

        • 6 kwietnia 2016 at 12:56

          Lepszy opis pojawił się w biuletynie Izby Cywilnej SN:

          „W ocenie Sądu Apelacyjnego, z systemowego punktu widzenia osoby fizyczne nie powinny występować jako strony w sprawach dotyczących stosunków, w ramach których piastują jedynie określoną funkcję związaną z działaniem innego podmiotu i nie działają we własnym imieniu. Zdolność sądowa łączona jest wówczas z podmiotowością związaną z określonym stanowiskiem, a nie zdolnością prawną osób fizycznych piastujących dane funkcje, co zgodne jest z unormowaniami Prawa prasowego i nie narusza zasad prawa cywilnego dotyczących podmiotowości, a także oddaje istotę zdolności sądowej. Co więcej, pozwala na spójne rozwiązanie sytuacji związanych ze zmianą redaktora naczelnego w toku postępowania albo po jego zakończeniu oraz wzmaga poziom skuteczności postępowań sądowych. Sąd Apelacyjny dostrzegł, że problematyczna może okazać się zmiana osoby redaktora naczelnego w toku sprawy o sprostowanie publikacji prasowej, więc należy również uwzględnić to, iż na odwołanego redaktora naczelnego nie można nałożyć niewykonalnego obowiązku, a odwołanie zależne jest od wydawcy.(…)

          Prowadzi to do wniosku, że podmiotem zobowiązanym jest redaktor naczelny, a nie osoba, która została powołana na to stanowisko w konkretnym czasopiśmie.”

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.