Nieudzielenie odpowiedzi rzecznikowi konsumentów (art. 114 UoOKiK)

Skoro rano było o tym, że obdarowany nabywca rzeczy zachowuje prawo do odstąpienia od umowy w przypadku wady rzeczy — oraz kontynuując podróż poprzez bezmiar odpowiedzialności wykroczeniowej czas na kolejny ciekawy przypadek — czyli odpowiedzialność za nieudzielenie odpowiedzi rzecznikowi konsumentów (art. 114 UoOKiK).


nieudzielenie odpowiedzi rzecznikowi konsumentów

Żarna sprawiedliwości mielą powoli ale dokładnie; może kiedyś domielą się i do wykroczenia pt. nieudzielenie odpowiedzi rzecznikowi konsumentów (fot. Olgierd Rudak, CC-BY-SA 3.0)


art. 114 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów
1. Kto, wbrew przepisowi art. 42 ust. 4, narusza obowiązek udzielenia rzecznikowi konsumentów wyjaśnień i informacji będących przedmiotem wystąpienia rzecznika lub obowiązek ustosunkowania się do uwag i opinii rzecznika, podlega karze grzywny, nie mniejszej niż 2000 zł.
2. Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. — Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia.

Przepis odnosi się do kompetencji powiatowego (miejskiego) rzecznika praw konsumentów, który uprawniony jest m.in. do występowania do przedsiębiorców w sprawach związanych z ochroną praw i interesów konsumentów. Indagowany przedsiębiorca ma obowiązek udzielić rzecznikowi odpowiedzi: wyjaśnić temat, poinformować o swoim stanowisku lub rozwiązaniu sprawy, odnieść się do jego uwag etc., etc.

Dla jasności: przepis nie nakazuje zgadzać się z rzecznikiem — wszystko co trzeba zrobić, to udzielić odpowiedzi; dozwolone jest zachowanie swojego zdania. Tytułowym wykroczeniem jest po prostu milczenie.

Nie umiem powiedzieć nic o stosowaniu przepisu, z wyjątkiem tego, że wniosek o wydanie uchwały trafił kilka lat temu do Sądu Najwyższego. SN odmówił, a w stosownym postanowieniu stwierdził, że wykroczenie to nie jest popełniane na szkodę konsumentów — lecz na szkodę powiatu który nie może przez to prawidłowo wykonywać swoich obowiązków — zatem rzecznikowi konsumentów nie przysługują uprawnienia oskarżyciela publicznego. Oskarżycielem publicznym może być natomiast starosta, który może nawet wyznaczyć do działania w jego imieniu rzecznika praw konsumentów (to takie proceduralne niuanse, jednak w procedurze karnej niezwykle istotne).

postanowienie Sądu Najwyższego z 28 marca 2012 r. (sygn. akt I KZP 23/11)
1. Czyn określony w art. 114 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie jest wykroczeniem na szkodę konsumentów, zatem w sprawach o te wykroczenia powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów nie może występować jako oskarżyciel publiczny, na podstawie art. 42 ust. 3 wymienionej ustawy.
2. Jeżeli powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów uzna, że zaistniało wykroczenie z art. 114 ust. 1 UoOKiK, jest to równoznaczne z ujawnieniem wykroczenia „w zakresie swojego działania” przez starostę (prezydenta miasta), jako organ administracji samorządowej. W konsekwencji, na podstawie art. 17 § 3 kpsw temu organowi będą przysługiwały uprawnienia oskarżyciela publicznego, zatem i możliwość złożenia wniosku o ukaranie. Do złożenia takiego wniosku, jak i występowania w charakterze oskarżyciela publicznego, będzie mógł on upoważnić podległych mu pracowników starostwa (urzędu miasta), w tym rzecznika konsumentów.

Morał na dziś: pism od rzecznika konsumentów nie wyrzucać, nie ignorować — czytać ze zrozumieniem, odpowiadać na piśmie, wchodzić w polemikę — skoro samo nieudzielenie odpowiedzi rzecznikowi konsumentów grozi co najmniej 2 tys. złotych grzywny, szkoda pieniędzy i nerwów.

subskrybuj
Powiadom o
guest

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

0 komentarzy
Inline Feedbacks
zerknij na wszystkie komentarze