Ukaranym za brak nadzoru nad psem nie musi być właściciel zwierzęcia — ale też nie może być to osoba, która przebywała kompletnie gdzie indziej

Wyrok nakazowy ma za zadanie uprościć postępowanie w sprawach oczywiście oczywistych — ale nie może służyć sądowi do pójścia na kompletne skróty. Dziś zatem kilka zdań o tym, że orzekanie w postępowaniu nakazowym jest możliwe pod warunkiem braku wątpliwości co do okoliczności czynu i sprawca — co oznacza, że chociaż karę z art. 77 kw można nałożyć nie tylko na właściciela psa, to jednak nie może być wątpliwości co do miejsca przebywania sprawcy; brzmi pokrętnie, ale sprawa wydaje się dość zakręcona (wyrok Sądu Najwyższego z 28 lutego 2018 r., IV KK 329/17).


orzekanie postępowaniu nakazowym brak wątpliwości

Nie trzeba być właścicielem psa, żeby ponieść karę z art. 77 kodeksu wykroczeń — ale też sprawca wykroczenia nie może przebywać w innym państwie (fot. Olgierd Rudak, CC-BY-SA 3.0)


Orzeczenie dotyczyło wyroku nakazowego wydanego w sprawie kobiety obwinionej o nie zachowanie zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu psa, który biegał luzem i bez kagańca, i ugryzł inną osobę. Uznając obwinioną winną zarzucanego czynu sąd ukarał ją grzywną w maksymalnej wysokości 250 złotych (rzecz działa się w 2014 r., czyli przed niedawną głośną nowelizacją art. 77 kw).

art. 93 par. 2 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia
Orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. Wydając wyrok nakazowy, sąd uznaje za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie.

Kasację od wyroku wniósł Prokurator Generalny: skoro obwiniona nie zamieszkuje w Polsce i właściwie nie wiadomo czy w feralnym czasie przebywała w Polsce, to nie można powiedzieć, iżby okoliczności sprawy i wina sprawcy nie budziły wątpliwości, a tylko pod tym warunkiem sąd może wydać wyrok nakazowy (art. 93 par. 2 kpsw).

Sąd Najwyższy podzielił zarzuty wyrażone w kasacji: w toku postępowania rzeczywiście ustalono, że kobieta nie mieszka w Polsce i właściwie nie wiadomo czy w ogóle była w miejscowości, w której doszło do pogryzienia. Ba, obwiniona nie miała możliwości wypowiedzieć się co do okoliczności zarzucanego wykroczenia (nie brała udziału w postępowaniu, nie była przesłuchana, nawet nie odebrała wyroku nakazowego — o sprawie dowiedziała się dopiero po tym jak nieuiszczona grzywna została zamieniona na areszt)
Wiadomo natomiast, że w sprawie nie przesłuchano żadnego z bezpośrednich świadków zdarzenia — osoby, które udzieliły pogryzionej pomocy potwierdziły, iż jest to pies sąsiada, ale sami nie widzieli zdarzenia, lecz wyłącznie oparli się na słowach pokrzywdzonej. Natomiast właściciel psa (spokrewniony z obwinioną) oświadczył, że „pies był cały czas z nim i był na smyczy” — co generalnie wyklucza przyjęcie, iżby ów pies znajdował się pod opieką kobiety.

Sąd może wydać wyrok nakazowy tylko jeśli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości, a pod uwagę należy brać tak jego wyjaśnienia, jak i inne dowody. Postępowanie nakazowe jest zatem zarezerwowane wyłącznie dla najbardziej oczywistych przypadków — skoro w sprawie były wątpliwości, sąd powinien był przeprowadzić pełne postępowanie dowodowe (po którym mógłby wydać inny wyrok).

Dlatego zaskarżony wyrok został uchylony — a ponieważ w tzw. międzyczasie doszło do przedawnienia karalności czynu, postępowanie zostało umorzone.

Q.E.D.

2 comments for “Ukaranym za brak nadzoru nad psem nie musi być właściciel zwierzęcia — ale też nie może być to osoba, która przebywała kompletnie gdzie indziej

  1. sjs
    24 listopada 2018 at 11:54

    Mam wrażenie, że nakazowo robiona jest większość spraw w Polsce.

  2. Żuraw
    24 listopada 2018 at 14:30

    Ból tradycyjnie polega na tym, że duża część sensownych przepisów zakłada pewien poziom kompetencji u stosujących je funkcjonariuszy państwowych. A jest jak jest bo niemała część tychże funkcjonariuszy ma nie za bardzo tenteges z kompetencjami, zaś przepisy pisane przy założeniu ich niekompetencji są do bani dla obywateli.
    Bodajże Bismarck powiedział, że marne jest państwo o świetnym prawie ale niekompetentnych urzędnikach, a całkiem niezłe z kompetentnymi urzędnikami ale z nienajlepiej napisanym prawem.

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.