Czy nieprawdziwa data w znaku towarowym, sugerująca wielowiekową historię i tradycję producenta, może wprowadzać w błąd odbiorców co do jakości oznaczonych nim wyrobów? Jeśli mowa o towarach luksusowych, których nabywcy myślą, że co stare, to dobre, bo tradycyjne, a rzekoma historia firmy ma sięgać czasów przedrewolucyjnych (i to przed Wielką Rewolucją Francuską)?
wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 26 marca 2026 r. (C-412/24)
W sytuacji gdy znak towarowy zawiera liczbę, która może być postrzegana przez właściwy krąg odbiorców jako wskazanie roku założenia przedsiębiorstwa, i przywołuje, z uwagi na fakt, że rok ten jest historyczny, długoletnie know-how stanowiące gwarancję jakości towarów, dla których znak jest zarejestrowany, i nadające im prestiżowy wizerunek, mimo że know-how o takim zasięgu czasowym nie istnieje, można z tego wywnioskować, że ten znak towarowy może wprowadzać odbiorców w błąd w rozumieniu tego przepisu.
opis stanu faktycznego:
- sprawa zaczęła się w roku pańskim 1716 od założenia firmy Maison Fauré Le Page zajmującej się handlem bronią, amunicją i akcesoriami skórzanymi; jeszcze za prezydentury Françoisa Mitterranda spółka została rozwiązana, a jej majątek przeniesiony na jedynego akcjonariusza;
- w 2009 r. powołano inną spółkę, której nadano nazwę Fauré Le Page Paris, po czym odkupiła ona od owego akcjonariusza prawa do znaku towarowego „Fauré Le Page”…
- …aby po kolejnych dwóch latach wystąpić o rejestrację znaków towarowych „Fauré Le Page Paris 1717” (dla oznaczania towarów luksusowych takich jak kufry, walizki, torby podróżne, etc.);
art. 4 ust. 1 lit g dyrektywy 2015/2436 mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych
Nie są rejestrowane, a w przypadku gdy zostały już zarejestrowane, podlegają unieważnieniu:
g) znaki towarowe, które ze względu na swój charakter mogą wprowadzać odbiorców w błąd, na przykład co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towarów lub usługi;
- zatem do sądu trafiło powództwo konkurenta, którego zdaniem nieprawdziwa data w znaku towarowym — fraza „1717” w przypadku firmy powstałej w XXI wieku — niezasadnie sugeruje historyczność marki i wielopokoleniowe know-how, a więc może wprowadzać w błąd odbiorców;
- finalnie sąd uznał, że odwołanie do daty 1717 może wywołać u odbiorców fałszywe przekonanie o ciągłości działalności podmiotu — bo przecież choć nazwa podobna, to przedsiębiorca nie ten sam — i prawa do znaku unieważnił;
- w skardze kasacyjnej strona pozwana zarzuciła niedopuszczalność unieważnienie znaku towarowego ze względu na właściwości uprawnionego — wprowadzenie w błąd powinno dotyczyć właściwości towarów nim oznaczonych, a przecież „1717” nic nie mówi o towarach, oprócz „ogólnego wyobrażenia o jakości”;
- natomiast Cour de cassation zwrócił uwagę, iż w orzecznictwie jakość towarów luksusowych wiąże się nie tylko z właściwościami materialnymi, ale też prezencją i prestiżem, które nadają im „aurę luksusu” — co konsumenci łączy z długoletnią działalnością producenta…
- …a przecież sporny znak towarowy szufluje historię sięgającą nieomal czasów Ludwika XIV, co niesłusznie może przekładać się na decyzje zakupowe;
wyrok TSUE:
- sprawa w trybie prejudycjalnym trafiła do TSUE, który przypomniał, iż do odmowy lub unieważnienia znaku towarowego wystarczy samo prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, toteż dla rozstrzygnięcia nie ma znaczenia późniejszy sposób korzystania z oznaczenia;
- rację ma strona pozwana, iż owo ryzyko powinno odnosić się do właściwości towarów lub usług, a nie właściwości jego właściciela, a znak towarowy „Fauré Le Page Paris 1717” co najwyżej nieprawdziwie sugeruje wiek producenta…
- …ale skoro mowa jest o produktach luksusowych — a wiadomo, że ich klientela postrzega jakość i prestiż także przez pryzmat wieloletniej historii i know-how marki, zarazem przepis zakazuje wprowadzania w błąd także co do jakości — to można przyjąć, iż nieprawdziwa data „1717” w znaku towarowym ryzyko takie tworzy.
Zawsze jednak ocena stanu faktycznego — w tym przypadku zbadanie, czy owa data wywiera błędne przeświadczenie o tradycjach marki i wynikającej z tego jakości i poczucia luksusu — zależy od sądu krajowego.