Jeśli ktoś się zastanawia jakim cudem prezydent Nawrocki mógł przyjąć ślubowanie od dwóch sędziów Trybunału Konstytucyjnego i mógł nawet nie zaprosić do pałacu czterech innych sędziów TK wybranych przez Izbę Poselską, być może dziś w Monitorze znalazła się podpowiedź.
Czytam wszystko jak leci, więc nie mogłem przeoczyć: oto w Monitorze Polskim opublikowano dość lakoniczny dokument, pod którym podpisał się prezydent Karol Nawrocki, cytuję in extenso (postanowienie Prezydenta RP z 23 kwietnia 2026 r., zmieniające postanowienie w sprawie nadania tytułu profesora, M.P. z 2026 r. poz. 463).
W postanowieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 lutego 2026 r. nr 115.1.2026 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. poz. 379) skreśla się pkt 9.
Sprawdziłem, 18 lutego 2026 r. prezydent Nawrocki nadał lekarzowi dr hab. Maciejowi Zygmuntowi Chałubińskiemu tytuł profesorski. Co zatem stało się już w kwietniu? Rozmyślił się? Ale kto: prezydent? Czy naukowiec?
Otóż nie, rzecz w tym, że Maciej Chałubiński… zmarł w sierpniu ubiegłego roku, czyli na sześć miesięcy przed nadaniem mu profesury…
Nadanie tytułu profesora osobie zmarłej to nie tylko przykra, a nawet bardzo wstydliwa wpadka — ale też to kolejny dowód, że Karol Nawrocki nie ogarnia prezydentury. Jasne, to nie prezydent powinien sprawdzać, weryfikować dokumenty — ale to prezydent powinien zadbać o taką obsadę Kancelarii, żeby takie sytuacje się nie zdarzały. Gorzej, że już naprawdę nie możemy mieć pewności pod czym prezydent się podpisuje, dlaczego czegoś nie podpisuje, bo przecież nie możemy wykluczać, że to ten sam udany doradca kładzie inny dokument na kupkę „odmówić”…