A.J. Baime, „The Accidental President: Harry S. Truman and the Four Months That Changed the World”

Baime Accidental President Truman recenzja

A skoro jesteśmy w przededniu kolejnej oficjalnej rocznicy wybuchu Drugiej Wojny Światowej (oficjalnej, bo przecież niektórzy twierdzą, że powinniśmy mówić o „wojnie trzech siódemek”) oraz rocznicy jej zakończenia (nie, to nie było ani dziewiątego, ani ósmego, ani nawet siódmego maja 1945 r.), to chyba dobra okazja na krótką i niewprawną recenzję książki A.J. Baime’a — … Czytaj dalej

Alice Lugen, „Tragedia na przełęczy Diatłowa. Historia bez końca”

Alice Lugen Tragedia przełęczy Diatłowa recenzja

Co ma zrobić miłośnik czytania dobrych książek, który lubi też połazić po górach, ale czasem nie ma czasu na jedno i drugie? Odpuścić? A taki, który lubi dobrą literaturę faktu, ale niekiedy chciałby się odmóżdżyć przy historii trzymającej w napięciu (niekoniecznie kolejnym wydumanym kryminale z bzdurna rodem)? Teraz już wiem — wszystko w jednym gwarantuje … Czytaj dalej

Grażyna Szelągowska, Krystyna Szelągowska, „Historia Norwegii XIX i XX wieku”

szelągowska historia norwegii recenzja

Są ludzie, którzy latem wolą lekturę lekką, łatwą i przyjemną. Ja też tak mam, a skoro najlepiej odpoczywa mi się przy dobrej książce historycznej, to dziś czas na kilka akapitów o książce, którą napisały Grażyna Szelągowska i Krystyna Szelągowska — „Historia Norwegii XIX i XX wieku”. Książka jest bardzo pieczołowicie napisana, pełna świetnie udokumentowanych informacji — … Czytaj dalej

powiedzieli co wiedzieli #55: „3 maja 1971 roku Sejm Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego uchwalił Konstytucję 3 Maja”

Konstytucja 3 maja 1971 roku

3 maja 1971 roku Sejm Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego uchwalił Konstytucję 3 Maja — z projektu uchwały Izby Poselskiej w/s ustanowienia roku 2021 Rokiem Konstytucji 3 Maja Jeśli ktoś się zastanawia czy sekwencyjne — niczym w przyspieszającym bolidzie wyścigowym — wprowadzanie poszczególnych „tarcz antykryzysowych” jest efektem upodobań, chaosu legislacyjnego czy też smutnej konieczności … Czytaj dalej

Jan Stocklassa, „The Man Who Played With Fire. Stieg Larsson’s Lost Files and the Hunt for an Assassin” — teorie spiskowe czy spisek teoretyczny?

Stocklassa Man Who Played With Fire recenzja

Nie lubię czytać książek kryminalnych, ponieważ nużą mnie albo poziomem wydumania, albo brakiem jakiegokolwiek pomysłu na cokolwiek (dla podkręcenia jasności paradoksu: te niewydumane są nudne, te nienudne jawią mi się po prostu jako wydumane). Do nielicznych wyjątków zaliczyłbym m.in. Chandlera (aczkolwiek nie wiem jak wypadłby, gdybym wziął się za jego książki dziś) oraz Stiega Larssona … Czytaj dalej